Stress!!!

Stressss!!!!

 

Stel je eens voor: je ligt thuis rustig te slapen en ineens word je wakker… je hoort iemand aan de deur morrelen! Wat voel je op zo’n moment in je lichaam? Waarschijnlijk merk je dat je hartslag omhoog schiet, je hart bonkt in je keel. Je rustige ademhaling die je tijdens het slapen nog had, is veranderd in een snelle hoge ademhaling. Je ogen zijn wijd opengesperd. Je bent er helemaal klaar voor, om te rennen, te vechten, te gillen!

 

Wat ik hier beschrijf is een duidelijke stressreactie. Je lichaam is perfect gebouwd en kan in een split second van slapen naar actie. En dat is fijn.

 

Maar wat gebeurt er bij langdurige stress?

  • Je ademhalingsfrequentie is te hoog.
  • Je ademhaling zit in je borst.
  • Je spierspanning is te hoog.

 

Je bent dan continue alert. Het effect ervan is:

  • Je lijf voelt heel gespannen.
  • Je voelt je moe.
  • Je bent prikkelbaar.
  • Je kunt je niet goed concentreren.
  • Je slaapt slecht.

 

En zo zijn er nog meer punten te noemen…

 

Wat je nodig hebt is dat je weer in de ontspanningsfase kunt komen. Een eerste aanzet daarvoor is deze ademhalingsoefening:

 

 

Ga liggen op je rug met je knieën opgetrokken en je voeten op de matras.
Leg een hand op je borst en een hand op je buik. Ga nu eens na welke hand het meest op en neer gaat. Als dat de hand is die op je borst ligt, dan adem je te hoog.

 

Kijk eens of je langzaam maar zeker je adem wat meer kunt verplaatsen naar je buik. Bij een goede buikademhaling beweegt alleen de hand die op je buik ligt, die op je borst is bijna stil. Kijk uit dat je niet gaat hyperventileren: als je een tintelend gevoel ervaart doe je het niet goed. Laat je adem dan even voor wat het is en blijf met je aandacht bij je handen. Welke hand beweegt?